Geef niet op, hoe lastig soms ook, steek steeds opnieuw dat vuurtje aan tot het vuurtje brand hoe het voor jou op dat moment hoort te branden en warm voelt. Misschien soms anders dan voorheen, dat is even wennen. Maar probeer het zolang opnieuw tot het jou de energie geeft die het hoort te geven. Tot je voelt dat je hart weer gloeit. En dat je weer weet ja ik heb mijn pad weer terug gevonden. Dat pad terug vinden kan even duren, maar als je hem dan eindelijk hebt gevonden gaat alles stromen en branden zoals het hoort en dat voel je. 

Ook ik heb doordat er in korte tijd een aantal gebeurtenissen in mijn leven gebeurde dat pad weer terug moeten vinden. Het duurde me veelste lang geloof mij maar. Maar nu ik na een lange tijd weer voel dat ik weer op het juiste pad loop en de warmte weer mag voelen voel ik me zo fijn. Soms echt nog wel met wat hobbels of afslagen, maar hoort dat ook niet bij het leven? 

Mijn energie stroomt weer, ik word blij van wat ik doe. Mijn werk voelt niet als werk maar als een missie voor de kinderen en voor mezelf. Ik weet weer wat en hoe ik het wil, waar de visie die ik heb om draait. Waarom ik doe wat ik doe voor de gezinnen. En ben er ook weer van overtuigd dat die visie er mag wezen, dat daar vraag naar is en dat ik gezinnen in zijn geheel mag helpen waar ik zo van hou. Het gaat voor mij verder dan opvang voor de kinderen. 

Dus ik raad iedereen aan: Vind hoe jou vuurtje hoort te branden, vind jouw pad 💚 

    -Richt de wereld in naar je eigen zin-
   Pippi

 

👍👎 Laat je me weten wat je er van vond onder de blog post op instagram/ facebook 💚